Македонија ќе остане окупирана сè додека македонскиот народ е непризнаен, злоупотребен и натеран да се чувствува како странци на своите родни земји.

Добро е познат фактот дека Македонија била нападната, окупирана и нелегално поделена од Грција, Србија и Бугарија во 1912-1913 година против желбите на македонскиот народ. Делот окупиран од Србија, сега познат како Република Македонија, ја стекна својата независност во 1991 година и денес е суверена држава, додека деловите анектирани од Грција и Бугарија остануваат окупирани. За жал, има многу Грци кои, до ден-денес, тврдат дека Македонците не постојат, не само во Грција и Бугарија, туку и во Република Македонија и низ целиот свет.

Ставот на Македонија е многу јасен и многу едноставен; Македонците едноставно сакаат да бидат признати за тоа кои сме, Македонци.

Македонците сакаат да ни се врати она што им е одземено; нашите домови, земјишта, државјанство и достоинство.

Македонците сакаат оние што им наштетиле во минатото да го признаат своето злосторство и да преземат одговорност за тоа.

Грчката (грчката државна) позиција во однос на македонското прашање:

Дури и од 1878 година, кога стана очигледно дека европските големи сили нема да дозволат Македонија да добие независност од Отоманската империја, беа направени планови за поделба на Македонија. Оттогаш Грција, Бугарија и Србија (до 1945 година) одбиваа да го признаат македонскиот идентитет.

Оттогаш грчката позиција е дека Македонците не постојат. Пописните статистики произведени во минатото никогаш не покажаа дека Македонците некогаш живееле во грчка Македонија.

Откако Македонија изврши инвазија, окупација и поделба, Грција, без да го признае македонскиот идентитет, ги прогонуваше Македонците. Оние што Грција не можеше да ги елинизира, ги насилно ги протера или директно ги убиваше под изговор дека се Бугари или Словени кои не се достојни да живеат на грчка почва (украдени од Македонците).

Во однос на историјата, грчката позиција е дека античките Македонци биле Грци, а модерните Македонци не се всушност Македонци, туку Словени.

Грција, и покрај тоа што е потписник на Букурешкиот договор од

1913 година, не ја признава инвазијата, окупацијата и поделбата на Македонија. Насилното и присилно стекнување на Македонска територија е оправдано врз основа на тоа што античките Македонци пред 2300 години биле Грци и затоа македонските земји ѝ припаѓаат на Грција.

Грчката позиција е многу јасна и едноставна;

Македонците не постојат.

Грција е расно хомогена држава и нема малцинства.

Името Македонија е грчко и Словените не можат да го имаат.

Бугарската (бугарска држава) позиција во однос на македонското прашање:

Бугарската позиција е исто така многу јасна и едноставна; Македонците не постојат.

Македонија е покраина на Голема Бугарија.

Луѓето што живеат во Македонија (Македонците) се Бугари и зборуваат дијалект на бугарскиот јазик. (Бугарите забораваат дека се турско племе кое зборувало турски јазик и јазикот што го зборуваат Бугарите денес е дијалект на македонскиот јазик што го усвоиле кога пристигнале на Балканот во текот на 700-тите години од нашата ера).

Ниту грчката ниту бугарската држава не ја промениле својата позиција откако овие позиции беа воспоставени во последната четвртина од 19 век. (Бугарија го промени својот став и ја призна Македонската нација за краток период по Втората светска војна, но брзо се врати на својата стара позиција на непризнавање).

Па, зошто Грција и Бугарија одбиваат да отстапат од своите ставови?

Досега Македонците го изнесоа својот случај, главно преку критики, до последователните грчки и бугарски влади, а неодамна и до европските и светските институции. Ова за жал не функционираше од различни причини.

Ниту Грција ниту Бугарија не би признале дека имаат македонски малцинства кои живеат во нивните соодветни држави, па затоа светските институции, на начинот на кој се воспоставени меѓународните закони, немаат аргументи против нив. Затоа, корективните промени мора да дојдат одвнатре.

Македонските заедници, особено оние што живеат во Грција и Бугарија, поради репресивните мерки што им ги наметнаа нивните влади, сè уште не ја собрале потребната волја да наметнат промени одвнатре.

Грчките и бугарските влади немаат волја сами да влијаат на промените. Владите се избираат врз основа на статус кво и не се познати по спроведувањето револуционерни промени. Освен тоа, истите овие влади се одговорни за создавањето на хаосот уште од самиот почеток. Да се промени би значело да се признае дека сте направиле грешки. Како ќе се снајдат грчката и бугарската влада ако, откако со години ги лажеа своите гласачи, сега признаат дека Македонците постојат?

За соодветно да се справиме со овие прашања, треба да се вратиме уште во времето на распадот на Отоманската империја и да ја истражиме политичката клима и околностите под кои беа создадени државите наследнички, поточно Грција и Бугарија. Кои беа архитекти на овие држави и каква цел имале на ум за нив кога биле создадени?

Зошто на Македонците им било одземено правото да постојат и покрај нивната долга историја, херојски борби и желба да создадат Македонска држава?

Грција била мултикултурна, мултиетничка држава при своето основање во 1829 година, но наместо да го прифати своето вистинско и богато наследство, таа се одлучила за нешто нереално, митско и бизарно. Зошто модерна Грција, мултиетничка христијанска држава, ги напуштила своите вистински корени и наместо тоа се одлучила да усвои 2.500-годишна мртва култура?

Ако Македонија истовремено им припаѓала на Грција, Бугарија и Србија, како што тврделе секоја од нив, зошто потоа се согласиле да ја поделат? Зошто го потпишале Букурешкиот договор од 1913 година, согласувајќи се со поделбата на Македонија без никакви знаци на протест?

До ден денес Грција и Бугарија не направиле ништо за да ги информираат своите граѓани за вистината за Македонија. Наместо тоа, тие продолжуваат да ги лажат и да ги залажуваат, тврдејќи дека Македонците не постојат. Уште полошо, тие ги етикетираат Македонците како криминалци и ги нарекуваат крадци затоа што сакаат да си го вратат она што е нивно; нивните земји, наследство, историја, култура и јазик.

За целите на овој есеј, ќе ги испитам само историските реалности за тоа кои се Македонците и Грците и од каде потекнуваат.

Ристо Стефов