(8 октомври 1587 година)

„На пресветлиот и високороден благородник и господар, господинот Фердинанд, надвојвода на Австрија, војвода од Бургундија, Штаерска, Крањска, Корушка и Витемберг...

Пресветол надвојводо, милостив благороднику и господине!

…Ние си дозволуваме на Вашата благородничка светлост како (на личност) од бога љубена, христијански и католички благородник, понизно да му се пожалиме од тиранинот, жеден за крв и прогонител на христијанството, Турчинот, којшто нас и нашите претци од ден на ден неж прогонува и уценува, не само нашите православни и стари католички бискупи, манастири и ним слични, во цела Македонија, Грција и околни-те земји, туку и нашите овдешни верни поданици, над кои ние владееме и кои суштествуваат по божја воља, се на удар, така што за нас и нашите (поданици) е од голема штета, а пред сеж им штети на името и славата Христова, му пречи на ширењето на неговото учење и него го спречува.

Затоа имаме потреба  итно да неж упатите најпрвин во Германија, а потоа и на Неговата Папска Светост во Рим, за да молиме понизно за христијанска помош. Зашто, како што веќе реков, делумно сме ограбени и имамем сосема мали примања...

...Поради тоа нашата понизна молба и барање до Вашата Благородничка Светлост, како посебен пријател на сиромашните и поробените, е поради приведените причини и милост, да благоизволи да не дарува со својата помош и пари.

Господ... Богато ќе ја награди Вашата Благородничка Светлост. Ние се препорачуваме на Вашата милост и молиме нашето барање да се оствари колку што може побргу, бидејќи со 11 коњи и 13 луѓе имаме големи давачки и од кои едвај ќе може да се заздравиме.

Гаврил, со божја милост архиепископ и патријарх на патријаршијата потврдена од царот Јустинијан. Меѓу нашите области го имаме Охрид, со кого се именуваме, понатаму меѓу нашите земји ги имаме Бугарија, Србија, Македонија, Олтенија, Ботанија и унгарска Влашка.

Инсбрук, 8 октомври 1587”

(Охридскиот архиепископ Гаврил И, кон крајот на  16 век ги посетил Русија, Полска, Чешка, Германија барајќи разновидна помош за својата црква, н.б.)

Ландесрегиергсарцхив- инсбруцк, ВИ, 50; Документи за борбата на македонскиот народ...том И,, док.91, стр. 142-143;