Географската Македонија, каква што ја знаеме денес, била центарот или средиштето, каде што се собирале големите племиња.

Македонија била местото каде што се преклопувале границите меѓу илирските, линкестските, пајонските, тракиските, пелазгиските, фригиските и другите племиња.

Античките Македонци биле мешавина од сите луѓе што живееле во географска Македонија каква што ја знаеме денес.

Не е точно јасно на кое племе припаѓале првите Македонци, но историјата ни кажува дека тие потекнуваат од Костурскиот регион и до времето на Херодот (450 г. п.н.е.) се прошириле кон исток и го заземале бујниот западен дел од долината на Повардарјето. Македонците биле мешавина од сите народи и племиња што живееле во Македонија.

До времето на Филип II, кога географската Македонија била консолидирана под еден крал и под Македонска контрола, сите овие луѓе станале познати како Македонци.

Дали постоела некаква врска помеѓу таканаречените антички Грци и античките Македонци?

Како што споменавме претходно, домородното население на Пелопонез станало таканаречени антички Грци под културно влијание на Египќаните и Феникијците.

Луѓето од Македонија станале Македонци под влијание на македонски кралски династии.

Како што повеќето Фригијци ја напуштиле Македонија, Македонците продолжиле со својата источна експанзија преземајќи ги фригиските земји и пополнувајќи го вакуумот на власт што го оставиле Фригијците. До времето на Филип II сите племиња во Македонија биле освоени и паднале под Македонска контрола.

Пред Филип II да ги освои античките Пелопонежани (т.н. антички

Грци), тие биле многу заштитнички настроени кон својата култура.

Тие се однесувале кон странците со сомнеж и одвратност, а оние кои не ги делеле нивните вредности биле етикетирани како варвари и биле држени подалеку од нивните работи (Олимписки игри итн.).

Како што двете заедници растеле и се ширеле, тие почнале да доаѓаат во контакт и почнале да тргуваат. Бидејќи биле економски и воено послаби, Македонците со години морале да се потчинат на волјата на помоќните Пелопонежани, но тоа на крајот се променило.

Единствениот однос што Македонците го имале со Пелопонежаните, во тоа време, бил трговијата.

Културно, двете заедници биле светски... Да се разделат и да се сугерира дека се слични би било ирационално.

Проблемите меѓу двете заедници почнаа да се развиваат кога

Атињаните почнаа да ги колонизираат македонските земји во Халкидик. Македонците, бидејќи беа воено послаби, ја користеа дипломатијата за да се одбранат. Сепак, како што продолжуваа странските упади, Македонците немаа друг избор освен да ја зголемат својата воена сила и да возвратат, на крајот победувајќи ги Пелопонежаните (освен Спарта) и ставајќи ги под македонска политичка и воена контрола.

За оние кои веруваат дека Македонците биле Грци, еве неколку факти што треба да се запомнат;

Таканаречените „антички Грци“ или Пелопонежани, како што ги нареков погоре, надвор од нивните колонии во Халкидик и неколку други места на врвот на јужна Македонија, никогаш не стапнале на Македонска почва.

Пелопонежаните (т.н. антички Грци) никогаш не биле обединети како една држава со една влада како што биле Македонците. Секој од нивните градови функционирал како самостојна држава со своја независна влада.

Сојузничките пелопонески сили биле поразени во битката кај Херонеја во 338 година п.н.е. и потчинети од Македонците, од кои никогаш не се опоравиле. Нивните најголеми градови-држави, вклучувајќи ја и Атина, биле окупирани од македонски гарнизони до 197 година п.н.е., кога биле ослободени и повторно окупирани од Римјаните.

По поразот во 338 година п.н.е., античките Пелопонејци, вклучувајќи ја и Спарта, биле политички потчинети на Македонците и повеќе од 140 години биле под Македонска контрола.

Зошто античките Македонци зборувале „грчки“, а не нивниот словенски јазик?

Интересно е да се забележи дека таканаречениот „грчки јазик“ што се зборувал во Македонија пред времето на Филип II не бил автохтон за Македонија и, според пронајдените натписи, бил идентичен со атичкиот јазик што се зборувал во Атина. Значи, кој било грчки јазик што го зборувале Македонците го стекнале преку образование во училиштата, а не од нивните мајки.

За грчкиот јазик што се зборувал во Македонија да биде „грчки дијалект“, како што современите Грци сакаат да веруваме, тој морал да има одредена дивергенција од оригиналниот атички, исто како и другите дијалекти што се наоѓаат на Пелопонез. Фактот дека грчкиот јазик што се зборувал во Македонија бил потполно ист како и на таванот, што е потврдено од пронајдените натписи, може да значи само дека Македонците го стекнале преку образование во Атина или дека атинските учители ги учеле Македонците во Македонија на него.

Друг факт што треба да се запомни, повторно како што е потврдено од пронајдените натписи, е дека Македонците не зборувале „грчки“ сè до подоцнежен период. Со други зборови, грчкиот јазик дошол во Македонија од Атина, доста оддалечена надвор од Македонија, долго откако се зборувал со векови на Пелопонез.

Обичните Македонци, меѓу кои биле и пониските рангови на македонскиот воен систем, не зборувале „грчки“ бидејќи не биле образовани на „грчки“. Обичните Македонци зборувале друг јазик, јазик автохтон во регионот. Сега можеме со сигурност да кажеме дека тој јазик бил македонски, словенски дијалект што им припаѓал на една или повеќе од домородните групи што живееле во античка Македонија. Исто така, можеме со сигурност да кажеме дека словенскиот јазик што го зборувале античките Македонци е коренскиот јазик на современиот македонски јазик што го зборуваат Македонците денес.

Поблиску до времето на Филип II, кога Македонија се вклучила во трговија и трговија со своите соседи, таа почнала почесто да го користи атичкиот јазик, кој еволуирал во коине или заеднички јазик.

Коине бил познат од Александар Велики откако го прошетал низ целиот свет и го направил свој меѓународен јазик. За жал, коине не се вкоренил кај луѓето и како таков отсекогаш останал јазик на наука и трговија.

Коине бил издигнат на јазик на образование во Египет од страна на Птоломејците, кои биле Македонци.

Пред целосно да исчезне, јазикот коине повторно се појавил кон крајот на 19 век, кога бил усвоен од страна на современата грчка држава како јазик на својот народ. Клучниот збор овде е усвоен. Коине не е мајчин јазик на Грците.

Дотогаш коине толку многу еволуирал и стекнал толку многу странски елементи што целосно се оддалечил од своите атички корени.

Ако античките Македонци зборувале словенски јазик, тогаш зошто не оставиле никакви докази за тоа?

Ова е прашање што често го поставуваат современите Грци кои одбиваат да ја прифатат идејата дека Александар Велики зборувал сè друго освен грчки.

Ова е валидно прашање, но верувам дека треба да се преформулира на следниов начин;

Од историјата знаеме дека античките Македонци зборувале друг јазик освен коине. Она што не го знаеме е кој бил тој јазик. Затоа, прашањето треба да биде:

Зошто современите Грци и нивните поддржувачи не направиле никаков напор да го идентификуваат овој друг јазик што го зборувале античките Македонци?

Спротивно на популарното верување, постојат докази оставени од античките. Проблемот е да се пронајдат акредитирани научници кои ќе го потврдат и ќе го признаат неговото постоење. Повеќето историчари, палеолингвисти, филолози и... Археолозите се потпираат на „Теоријата за миграција на Словените“ и веруваат дека Словените пристигнале на Балканот не порано од 6 век од н.е. Тие одбиваат да признаат постоење на Словени на Балканот пред тоа. Значи, според нив, овие списи се од непознато потекло.

Некои од овие натписи се пронајдени пред векови и се верувало (етикетирано) дека се од непознато потекло.

Многу од овие натписи сега полека се преведуваат од нова група научници кои се посветени на потрагата по вистината, а не само на прифаќањето на статус кво. Меѓу овие посветени поединци е и нашиот македонски палеолингвист и пионер Васил Иљов (исто така се пишува Илиов).

Иљов превел голем број од овие натписи (некои се прикажани на неговата веб-страница) и независно заклучил дека тие навистина се од словенско потекло.

Митот дека не постоеле Словени на Балканот пред 6 век од н.е. е измислен од Големите сили од 19 век и пропагиран од современите Грци.

Современите Грци тврдат дека „доколку постоеле такви натписи“, грчките археолози досега би пронашле некои.

Сепак, можам да кажам дека сум сигурен дека грчките археолози пронашле такви артефакти и ги превеле. Проблемот со објавувањето на таквите докази би бил спротивен на нивната политичка агенда, па затоа биле скриени од јавноста.

За да ја докажам мојата поента: добро е познато дека Македонија е лулка на словенската цивилизација, но Грците не признале дека откриле ниту еден артефакт што носи македонско кирилично писмо во грчкиот дел од Македонија?

Исто така е добро познато дека секоја црква во грчкиот дел од Македонија имала барем една словенска Библија и десетици икони со словенско писмо. Секое гробиште имало надгробни споменици со македонски кирилски натписи. Каде се тие сега? Зошто нема ниту еден доказ, дури ни во музеј, што докажува дека словенските говорници некогаш постоеле во грчкиот дел од Македонија? Дали е тоа затоа што овие артефакти не постојат или е тоа затоа што грчките власти систематски ги отстраниле и ги скриле од јавноста?

Ако грчките власти нè излажале за постоењето на словенски

(модерни македонски) артефакти за кои знаеме дека постоеле, што ве наведува да мислите дека ќе признаат постоење на уште поштетни докази како што се многу древни словенски артефакти?

Како е можно овие артефакти (со многу древни словенски натписи) да постојат во изобилство во Република Македонија, веднаш северно од македонско-грчката граница и дури до реката Дунав на север, а да не постојат во Грција?

Но, од кога е грчката држава позната по тоа што воопшто ја кажува вистината за минатото на Македонија?

Извадок од книгата на Ристо Стефов: