Свекрва

На средбата која деновиве се одржа во Брисел, шефот на Македонската дипломатија Никола Поповски побара од извршниот генерален секретар на Европската служба за надворешна акција на ЕУ, Пјер Вимонт, поддршка за отпочнување на преговорите за влез на Македонија во Унијата. Говорејќи за подготвеноста на Македонија, министерот Попоски истакна дека Македонија очекува: „да надвладее европскиот интерес за отпочнување на пристапните преговори со Македонија, со што ќе се зајакне кредибилитетот на процесот на проширување на Унијата со земјите од Балканот“, притоа истакнувајќи ја „целосната посветеност на македонската страна на разговорите за надминување на разликата околу името со Грција што се водат во рамките на Обединетите нации.

Истакнувајќи дека процесот на проширување е од исклучителна важност за Унијата и во кризни периоди како што е тековниот, извршниот генерален секретар на Европската служба за надворешна акција на ЕУ, Пјер Вимонт меѓудругото напомна дека „високо се цени досието на постигнати резултати на Македонија во исполнувањето на критериумите за членство во ЕУ и се охрабруваат натамошни постигнувања во овој правец“.

Претходно, слична порака пред Самитот на НАТО оваа пролет во Чикаго, ни испрати и американскиот заменик помошник државен секретар Филип Рикер кој вели дека е потребно повеќе храброст за решавење на проблемот со името во спорот до Грција. Меѓутоа, иако македонската страна покажува решеност и храброст за целосно надминување на разликите со името, повеќе од очигледно дека Грција само купува време и нема намера да преговара. Според премиерот Никола Груевски, последните преговори во Њујорк само ја турнаа маската на Атина.

Дека Грција се обидува да купува време покажува и нивната жалба во ОН за карневалот во Вевчани, во која вевчанските маски се употребуваат како главен аргумент за одложување на разговорите. Според премиерот „Наведувањето на вевчанските маски  како причина да се одложат разговорите за надминување на еден од најголемите проблеми на Балканот, како и залажувањето на сојузниците во НАТО и партнерите во ЕУ, не е ништо друго, освен една поголема пародија, отколку што е таа во Вевчани“.

Од осамостојувањето на Македонија во 1991 година па се до денес, не е првпат Грција да прави пародии и да ја доведува во заблуда Меѓународната заедница, притоа правејќи низа незаконски дејствија. Ваквите активности Меѓународниот суд на правдата во Хаг ги осуди, со напомена дека несмеат да се повторат. Македонија е свесна дека не може вечно да трае толеранцијата што ја покажуваат земјите членки кон Грција и ќе продолжи да работи за прием во ЕУ и НАТО. Но, како што Македонија досега покажуваше храброст, (економска блокада, промена на знаме и сл.) и ќе покажува и во иднина при решавањето на спорот со името, редно е според премиерот Груевски и другите земји-членки на НАТО да имаат храброст и да ја прифатат пресудата на Меѓународниот суд на правдата“.

Само да се потсетиме, во текот на месецот на состанокот во Стразбур, Европската комисија  донесе одлука со која ќе покрене постапка против Унгарија во врска со законот кој ја доведува во прашање независноста на унгарската банка, институцијата за заштита на податоците, како и за законот за пензионираните судии и тужители. Доколку Унгарија не го испочитува предупредувањето по втор пат, тогаш ќе следи постапка пред Европскиот суд на правдата. Меѓутоа, иако Европскиот и Меѓународниот суд на правдата се различни институции, се поставува прашањето како може Европската комисија  да бара од една земја да ги почитува законите и одлуките, а истовремено да ги игнорира одлуките на Меѓународниот суд на правдата.

Позициите и стратегијата на Грција се јасни, а нејзините потези се предвидливи и неможат никого да изненадат. Грција ќе продолжи со своите задкулисни игри, со своето негирање, игнорирање, уценување, обвинување и купување на време. Користејќи ја толеранцијата и молкот на членките на ЕУ и НАТО, таа ќе се обиде да ја амортизира одлуката и да го намали значењето на Меѓународниот суд на правдата. Прифаќањето на аргументите на Грција од страна на членките на ЕУ и НАТО, само би го нарушил кредибилитетот на ЕУ и НАТО, како и  воспоставениот меѓународен правен поредок.