Историја

Потекло (етногенезата) на древните Македонци

makedonski-mitiloski-dinastii

Божјите Синови: Озирис, Дионис , Македон, Херакле и Александар од Мисир и Македонија

Ние Македонците сме најстариот народ во денешна Европа. Погледнете во Библијата Македонија е 38 пати е спомната, додека сите други денешни држави ги нема затоа што се вештачки творби и политички опции на Европа. На македонската денешна почва се најдени карпи, пештери, надгробни споменици и записи од македонско писмо старо 13000 години. Ние ќе зборуваме  за нивното постоење и живеење на овие простори, кое  датира уште повеќе илјадници години. Кога се зборува за Македонија не може да се мисли на денешна Македонија, која ни ја оставиле големите сили само на 150 километри, без море, иако таа се протегаше на 5 мориња. Тогаш македонските племиња го населувале целото Средоземно Mоре, па и подалеку. Македонците припаѓаат на семејството Македонско-индиските народи денеска наречени Индо-европски народи. Меѓутоа се знае оти имињата на денешните континенти се од поново време. Тогаш ги прашувам историчарите како се викала Европа пред тоа? Се разбира – Македонија.

Зборот Македон е од македонско потекло и етмолошки е составен од два збора Маке-дон што се толкува Ма е господарот или газдата или Богот.

Македонскиот Митолошки Систем

Митологијата во себе носи прафилозовски и пранаучен исконски облик на уметничко создавање. Митовите се она првобитното, народното раскажување од колено на колено низ генерации, која во себе содржи и дел од фантазијата на македонскиот народ. Се знае оти митологијата на балканските простори е вткаена во светлоста на македонската митологија. Меѓутоа, таа преtставува огромно наследство не само на античките Македонци, туку и на сиот медитерански свет и на југоисточна денешна Европа. Судејќи според археолошките остатоци на македонската почва, посебно од матерјалната култура, од ликовната уметност и митологијата, древна Македонија имала значаен и единствен, самостоен митолошки систем. Тој содржи етнолошки, етнографски, лингвистички, историски, книжевни и антрополошки елементи, кои можат топографски да се лоцираат на географските простори на целата нејзина територија мислам на онаа Македонија од денешна Шпанија до Индија.

makedonski-mitiloski-dinastii

Врз основа од античката литература постојат две верзии на преданија за Македонците и нивните родоначалници. Нашите Македонци, културно просветни прадедовци имале развиено голема култура околу Јонското, Јадранското, Средоземното и Црното Море. Градот Илион (Троја) бил нивниот капитален град. Македонската митологија раскажува оти Македонскиот крал ЗЕВС имал повеќе синови и тој територијата ја поделил меѓу нив. Ние ќе обрнеме внимание на двајцата синовин, едниот син се викал МАКЕДОН, а другиот  ПЕРСЕЈ. Младиот  принц  Македон станал крал на целата медитеранска област која по него е наречена Македонија, а неговиот брат Персеј живеел и станал Крал во денешна Мала Азија и по него е наречена ПЕРСИЈА. Потомците на Македон  се нарекле Македонци. Потомците на Персеј по него се нарекле Персијанци. Ова е митолошка верзија за постанакот на народите и светот.

aleksandar-makedonski-1

Раскажувањата за Македон кој е родоначалник на Македонците, се дека тие за време на својата експанзија на Балканот формирале  12 племиња: Илири, Агријани, Дардани, Трибали, Моези, Одризи, Траки, Халкиди, Пеони, Линкести, Орести и Малеси..По нив се наречени 12 македонски провинции каде тие живееле: Илирија, Агријаниа, Дарданија, Трибалија, Одризија, Тракија, Халкидикија, Пеонија, Линкестија, Орестија,  Малесија. Антиката во споредба со останатите периоди од светската историја е богата со митски настани, полни со фантазија во огромна мера. Тоа се гледа и во обидот идеолошки да се објасни зошто Александар тргнува да оди по царскиот пат на верска научна експедиција се` до Индија, по истиот пат, по кој веќе го поминале Озирис, Дионис, Македон и Херакле.

ozirisВеќе во првите години на Птоломејското царство била создадена смела тенденција  да се овековечи на монети сликата на Александар (слика 1). Целта на Птоломеите била да се соединат историјата на Мисир (Египет) и на Македонија со доминација на  Македонците. Ова било поврзано со походот на Александар, кој бил споредуван со историјата на големиот мисирски бог Озирис (слика 2). Озирис наводно бил првиот кој дошол во Индија, ја култивирал земјата и одел на лов на слонови. Потоа се вратил во Мисир (Египет), при што поминал низ Македонија, каде сретнал еден владетел по име “Македон” и го востоличил за крал. Мисирскиот бог и самиот бил првобитен крал на Мисир и господар на подземјето. Значи, според ова верување, тој бил озаконувач и спиритус ректор на македонското владеење.

Најново од: Историја

Кузман Шапкарев: Ние сме Македонци, а не Бугари! (1870)

На 30 ноември 1870 година, бугарскиот весник „Право“, кој излегувал во Цариград, објавил полемички текст за дејноста на охридскиот учител Кузман Шапкарев. Во написот весникот го обвинува Шапкарев дека се спротивставувал на употребата на книги напишани на бугарски јазик. Преку тие обвинувања, написот сведочи дека уште тогаш во печатот се расправало за посебноста на македонскиот […]

Како Александар Македонски го освоил Сур и го променил неговиот брег

Александар Македонски го напаѓа Тир (денешен Сур) од море. Гравура на Антонио Темпеста од 1608 година, Музеј „Метрополитен“, Њујорк. Сур е денешното арапско име на античкиот Тир, град во Либан. Со латиница често се пишува „Sour“. Во 332 година пр. н. е., војската на Александар Македонски се нашла пред утврден феникиски град чии ѕидини ги […]

Зошто Бугарија инсистира заедно да чествуваме настани и личности?

Одговорот е многу прост: Софија насилно го наметнува заедничкото чествување бидејќи тоа е крунски доказ дека историјата ни е заедничка, што значи — бугарска. Ако го прогласиме и Гоце Делчев за заеднички херој, друго објаснување нема да има. Постапката за тоа е веќе тема на заедничката комисија за историја, а нашите „политичари“ се речиси подготвени […]

Христо Калајџиев во Софија во 1945 година — за македонската државност, против великобугарскиот шовинизам

На фотографијата е корицата на оригиналното софиско издание од 1945 година. На 4 февруари 1945 година, во киното „Македонија“ во Софија, Христо Калајџиев се обратил пред Конгресот на македонската емиграција. Втората светска војна сè уште траела, а македонската држава веќе била конституирана како рамноправна единица во Демократска Федеративна Југославија. Пред делегатите во Софија, Калајџиев го […]

„Балканско сдружение“ во 1932 година: Идеалот на македонскиот народ е слободна и независна Македонија

Во август 1932 година, во Детроит, излегол 15. број на „Балканско сдружение“ („Balkan Unification“), месечното гласило на Македонскиот народен сојуз во Америка. Во приложениот исечок од тој број, полемиката за насилствата во Петричкиот крај завршува со повик за слободна и независна Македонија во рамките на балканска федерација. Во написот, авторот ги обвинува четите на Ванчо […]

Крвавата свадба во Зеленич – Леринско, Егејска Македонија

На 13 ноември 1904 година по јулијанскиот календар, грчка андартска чета го нападнала селото Зеленич, Леринско, во Егејска Македонија. Нападот бил извршен ноќе, додека во домот на семејството Готеви се одржувала свадбена прослава. Меѓу убиените имало и жени и деца. Настанот во македонската историографија е познат како „Крвавата зеленичка свадба“. Зеленич пред нападот Во 1904 […]

Изминаа 122 години од крвавата зеленичка свадба

На 13 ноември 1904 година, во текот на свадбата која се оддржувале во леринското село Зеленич, грчките андарти убиле 13 Македонци. Меѓу жртвите се младоженецот, неговите пријатели, две деца, како и деецот на Македонската револуционерна организација Пандо Мечкаров, вкупно 13 лица. Оттогаш изминаа 122 години, но грчката геноцидна политика кон македонскиот народ не се изменила. […]

Колективната меморија на Македонците

Од книгата „Македонци“ Автор: Бранислав Светозаревиќ-Покорни „Кога ќе го видиш начинот на играта на еден народ, му го откриваш карактерот.“— Конфучие Колективната меморија претставува сврзно ткиво на многуте генерации низ историјата на еден народ и е клучна за неговиот опстанок. Сè додека постои еден народ, постои и колективната меморија, но и народ без колективна меморија […]

To top