На 14.02.1990 година обавен е разговор со *********, по негово барање, во кој информира следното:

„Пред неколку дена бев на гости кај Мини, бидејќи истиот ми е зет по сестра. Во разговорот што го водевме меѓу другото Мино се искажа дека во почетокот на минатиот месец септември минатата година во приватна посета...

На 30 април 1977 година сабајлето во 8,30 часот се јави по телефон ******. Заради прекин на врската ***** се јави два пати едно по друго.

На работа во Германија заминав 1968 на 28 јули. На работа заминав со патна исправа преку Заводот за вработување - Струмица. Од моето одење во Германија до денеска работам во Берлин.

На 30.10.1983 година по барање на ******, времено вработена во Западен Берлин, обавив разговор и од разговорот проилезе следното:

На 11.02.1987 година Ванчо Механџиски од Скопје, испраќа писмо до Гојко Јаковлески во Берлин, со доста интересна содржина.

Во август 1985 година Ви кажував за тоа дека лицето Стојмир Заковски наводно од СКопје, во 1984 година ми се претставуваше дека работи во Службата за безбедност.

Во преполната сала во Rathaus Schöneber - седиштето на поранешната Берлинска влада, се одржа семинар на тема „Македонија на пат кон Европа“. На семинарот зедоа учество дипломати од неколку Амбасади и тоа: Кина, Египет, Русија, Британија, Словачка, Чешка, Бугарија, Хрватска, Шведска, Индонезија, Франција, Италија, Словенија, Полска. Исто така на Семинарот во Берлин присуствуваат голем број журналисти, политичари и пријатели на Македонија.

Настаните се одвиваат пребрзо, во сета динамика Македонија не може да се го најде своето место. Резултатите ги имаме пред себе, главната политичка игра е завршена, ЕЗ, Америка, Канада и други земји ја признаа независноста на Словенија, Хрватска, па и Босна и Херцеговина. А Македонија?